نسل جدید میتسوبیشی پاجرو با فاصله گرفتن از ظاهر کاملاً آفرودی نسل‌های قبل، حالا ترکیبی از قابلیت‌های جدی خارج جاده، امکانات مدرن و راحتی استفاده روزمره را ارائه می‌دهد.

میتسوبیشی تصاویر رسمی نسل جدید پاجرو را منتشر کرده است؛ خودرویی که در نخستین نگاه تفاوت قابل توجهی با تصور سنتی از این شاسی‌بلند ژاپنی دارد. پاجرو جدید همچنان برای مسیرهای دشوار و شرایط خارج جاده آماده است، اما طراحی و تجهیزات آن نشان می‌دهند که میتسوبیشی دیگر صرفاً روی توانایی آفرود تمرکز ندارد.

رویکرد جدید، ایجاد تعادل میان قابلیت‌های آفرودی و استفاده روزمره است. به همین دلیل، ظاهر خودرو در کنار عناصر خشن و کاربردی، خطوط مدرن‌تر و جزئیات بیشتری دارد. کابین نیز از فضای ساده و سنتی فاصله گرفته و به مجموعه‌ای از نمایشگرها، تجهیزات ارتباطی و سامانه‌های کمک‌راننده مجهز است.

در واقع، پاجرو جدید تلاش می‌کند هم برای سفرهای شهری و خانوادگی مناسب باشد و هم در مسیرهایی که یک کراس‌اوور معمولی توان ادامه حرکت ندارد، توانایی خود را نشان دهد.

طراحی بیرونی پاجرو جدید چه تفاوتی دارد؟

در نمای جلو، نسخه جدید از تکامل زبان طراحی Dynamic Shield بهره می‌برد. این سبک طراحی یکی از مهم‌ترین نشانه‌های هویتی محصولات میتسوبیشی محسوب می‌شود و در پاجرو جدید با ظاهری عریض‌تر و عضلانی‌تر همراه است.

جلوپنجره ابعاد قابل توجهی دارد و در ترکیب با فرم T شکل بخش جلو، چهره‌ای محکم برای خودرو ایجاد می‌کند. طراحی چراغ‌ها نیز ارتباطی با نخستین نسل‌های پاجرو دارد. موضوعی که نشان می‌دهد طراحان در کنار استفاده از عناصر مدرن، نیم‌نگاهی به تاریخ این شاسی‌بلند داشته‌اند.

فرم چراغ‌ها و گرافیک نورپردازی نیز نسبت به نسل‌های قدیمی بسیار مدرن‌تر است و جلوه متفاوتی در نمای شب ایجاد می‌کند.

ابعاد میتسوبیشی پاجرو جدید

پاجرو جدید ابعادی در محدوده خودروهای شاسی‌بلند بزرگ دارد. طول بدنه به ۴۹۲۰ میلی‌متر، عرض به ۱۹۲۵ میلی‌متر و ارتفاع به ۱۹۱۰ میلی‌متر می‌رسد. فاصله محوری نیز ۲۸۷۰ میلی‌متر است.

این ابعاد علاوه بر ایجاد فضای مناسب برای سرنشینان، روی قابلیت‌های حرکتی خودرو در مسیرهای خارج جاده نیز تأثیر دارد. زاویه ورود ۳۰.۴ درجه و زاویه خروج ۲۵.۸ درجه از مشخصات مهم پاجرو جدید برای عبور از شیب‌ها، دست‌اندازها و مسیرهای سنگلاخی محسوب می‌شوند.

در بخش جانبی، ترکیب رنگ دوگانه، خطوط برجسته بدنه و تزئینات روی گلگیر جلو، ظاهر خودرو را از یک شاسی‌بلند خانوادگی معمولی فاصله می‌دهد.

یکی از جزئیات جالب، پیش‌بینی محل نصب اسنورکل در ساختار بدنه است. بنابراین علاقه‌مندان به آفرود می‌توانند بدون نیاز به تغییرات گسترده در ورق‌های بدنه، این تجهیز را روی خودرو نصب کنند.

نمای عقب؛ ادای احترام به پاجروهای قدیمی

طراحی قسمت عقب نیز ارتباط مشخصی با میراث پاجرو دارد. فرم کلی این بخش از المان‌های نسل چهارم پاجرو الهام می‌گیرد و در عین حفظ هویت شناخته‌شده خودرو، فضای بیشتری برای استفاده از قسمت بار فراهم می‌کند.

چراغ‌های عقب با ساختار T شکل، هماهنگی مناسبی با چراغ‌های جلو دارند. سپر عقب نیز حجیم طراحی شده تا خودرو از نمای پشت، پهن‌تر و قدرتمندتر به نظر برسد.

تمرکز روی فضای عقب تنها جنبه ظاهری ندارد. طراحی جدید با هدف افزایش کارایی محفظه بار و ایجاد شرایط بهتر برای سرنشینان ردیف سوم صورت گرفته است.

کابین پاجرو جدید مدرن‌تر از همیشه است

یکی از بزرگ‌ترین تغییرات پاجرو جدید در داخل کابین دیده می‌شود. داشبورد ساختاری چندلایه دارد و فضای داخلی به لطف طراحی بازتر، حس جادارتری ایجاد می‌کند.

میتسوبیشی در این خودرو به سراغ نمایشگرهای دوگانه رفته، اما برخلاف بسیاری از خودروهای مدرن، تعدادی از کلیدهای فیزیکی همچنان در کابین حضور دارند. این تصمیم می‌تواند برای رانندگانی که در مسیرهای آفرودی نیاز به کنترل سریع برخی عملکردها دارند، مزیت مهمی باشد.

یکی از جذاب‌ترین عناصر کابین، نمایشگر اطلاعات مربوط به وضعیت حرکتی خودرو است. این بخش ریشه در طراحی کلاسیک پاجرو دارد، اما در نسل جدید به شکل دیجیتال درآمده و می‌تواند اطلاعاتی مانند زاویه صعود و فرود، میزان انحراف جانبی و زاویه چرخ‌ها را نمایش دهد.

چنین اطلاعاتی در مسیرهای دشوار می‌تواند برای راننده کاربرد عملی داشته باشد. زیرا کنترل خودرو در مسیرهای شیب‌دار و ناهموار تنها به قدرت موتور وابسته نیست و اطلاع دقیق از وضعیت بدنه و چرخ‌ها نیز اهمیت زیادی دارد.

سیستم اطلاعات و سرگرمی خودرو از اتصال به تلفن همراه پشتیبانی می‌کند و مجموعه‌ای از فناوری‌های کمک‌راننده نیز برای کاهش فشار رانندگی در مسیرهای طولانی در اختیار راننده قرار دارد.

فضای کابین؛ پاجرو برای خانواده‌ها هم ساخته است

پاجرو جدید همچنان یک شاسی‌بلند سه‌ردیفه است و میتسوبیشی روی استفاده خانوادگی از آن توجه ویژه‌ای دارد. طراحی صندلی‌ها و فضای داخلی به شکلی صورت گرفته که سرنشینان هر سه ردیف شرایط مناسبی برای نشستن داشته باشند.

ارتفاع مناسب صندلی راننده، دید گسترده به اطراف و فرم پنجره‌ها نیز به روشن‌تر و بازتر شدن فضای کابین کمک می‌کنند.

صندلی‌های چرمی با فرم متناسب با بدن سرنشینان، برای سفرهای طولانی طراحی شده‌اند. ردیف سوم نیز امکان خواباندن کامل دارد و در این حالت فضای قابل توجهی برای حمل بار در اختیار سرنشینان قرار می‌گیرد.

مکانیزم تاشوی صندلی‌ها نیز با هدف کاهش نیروی موردنیاز هنگام تغییر چیدمان کابین طراحی شده است. در نتیجه، خودرو می‌تواند با توجه به شرایط بین حالت حمل سرنشین و حمل تجهیزات تغییر وضعیت دهد.

این ویژگی برای خودرویی که هم در سفرهای خانوادگی و هم در ماجراجویی‌های خارج جاده کاربرد دارد، اهمیت زیادی دارد.

سیستم صوتی Yamaha در پاجرو جدید

یکی از تجهیزات قابل توجه کابین، سیستم صوتی Dynamic Sound Yamaha Ultimate با ۱۲ بلندگو است که با همکاری یاماها توسعه یافته است.

تنظیم سیستم صوتی تنها به نصب بلندگوهای قدرتمند محدود نیست و مهندسان یاماها روی هماهنگی تجهیزات صوتی با ساختار کابین نیز تمرکز داشته‌اند. هدف این مجموعه، ایجاد صدایی فراگیرتر و تجربه‌ای نزدیک‌تر به فضای استودیویی داخل خودرو است.

این سطح از تجهیزات نشان می‌دهد که پاجرو جدید قرار نیست فقط یک ابزار برای عبور از مسیرهای سخت باشد؛ بلکه میتسوبیشی قصد دارد آن را به یک شاسی‌بلند مناسب سفرهای طولانی و استفاده خانوادگی نیز تبدیل کند.

موتور ۲.۴ لیتری توئین‌توربو دیزل پاجرو

در بخش فنی، میتسوبیشی پاجرو جدید به یک موتور ۲.۴ لیتری توئین‌توربو دیزل مجهز است. این پیشرانه توان تولید ۲۰۱ اسب بخار قدرت و ۴۸۰ نیوتن‌متر گشتاور را دارد.

قدرت موتور از طریق یک گیربکس ۸ سرعته اتوماتیک به چرخ‌ها منتقل می‌شود. عدد گشتاور ۴۸۰ نیوتن‌متر، به‌خصوص در دورهای پایین، برای یک شاسی‌بلند آفرودی اهمیت زیادی دارد؛ زیرا در مسیرهای سنگلاخی و شیب‌های شدید، توانایی حرکت با سرعت پایین و کنترل‌شده اهمیت بیشتری از شتاب‌گیری در جاده آسفالت دارد.

میتسوبیشی برای انتقال این نیرو از مجموعه‌ای از فناوری‌های چهارچرخ محرک استفاده می‌کند تا پاجرو در شرایط متنوع سطح زمین کنترل مناسبی داشته باشد.

سیستم S-AWC و هفت حالت رانندگی

یکی از بخش‌های کلیدی پاجرو جدید، سیستم S-AWC یا Super All-Wheel Control است. این سامانه برای کنترل بهتر خودرو در سطوح مختلف طراحی شده و می‌تواند عملکرد سیستم چهارچرخ محرک، کنترل کشش، ترمز ضدقفل و برخی سامانه‌های کمکی را با یکدیگر هماهنگ کند.

هفت حالت رانندگی برای خودرو در نظر گرفته شده است تا تنظیمات سیستم انتقال قدرت و کنترل خودرو با شرایط مختلف هماهنگ شود. برف، شن و مسیرهای سنگلاخی از جمله شرایطی هستند که این حالت‌ها برای آن‌ها کاربرد دارند.

مزیت چنین سیستمی در مسیرهای خارج جاده این است که راننده لازم نیست برای هر تغییر سطح مسیر به‌صورت دستی تمام تنظیمات خودرو را تغییر دهد. سیستم الکترونیکی می‌تواند بر اساس حالت انتخابی، واکنش خودرو را متناسب با شرایط تنظیم کند.

Super Select 4WD-II؛ برگ برنده پاجرو در آفرود

در کنار S-AWC، سیستم چهارچرخ محرک SUPER SELECT 4WD-II نیز نقش مهمی در توانایی آفرودی پاجرو دارد.

این سیستم چهار حالت اصلی 2H، 4H، 4HLc و 4LLc را در اختیار راننده قرار می‌دهد. وجود حالت‌های مختلف انتقال نیرو باعث می‌شود خودرو برای استفاده در مسیرهای آسفالته و همچنین سطوح لغزنده و مسیرهای دشوار خارج جاده، انعطاف بالایی داشته باشد.

حالت‌های سنگین‌تر چهارچرخ محرک در مسیرهایی که نیاز به گشتاور بیشتر و حرکت کنترل‌شده وجود دارد، اهمیت بیشتری پیدا می‌کنند. همین قابلیت یکی از عواملی است که پاجرو را از بسیاری از شاسی‌بلندهای شهری متمایز می‌کند.

شاسی نردبانی و ساختار مناسب برای مسیرهای سخت

پاجرو جدید همچنان بر ساختاری متکی است که برای استفاده در شرایط سخت طراحی شده است. شاسی نردبانی با فولادهای مستحکم ساخته شده و هدف اصلی آن، افزایش مقاومت ساختاری خودرو در برابر فشارهای ناشی از مسیرهای ناهموار است.

در کنار ساختار مقاوم، سیستم تعلیق نیز برای ایجاد تعادل میان آفرود و رانندگی روزمره طراحی شده است. در محور جلو از تعلیق دوبل جناغی و در محور عقب از تعلیق پنج‌ اتصالی استفاده می‌شود.

این ترکیب می‌تواند ضمن حفظ توانایی حرکتی در مسیرهای ناهموار، شرایط مناسب‌تری برای سرنشینان هنگام رانندگی در جاده‌های شهری و بین‌شهری فراهم کند.

در مجموع، مهندسی پاجرو جدید نشان می‌دهد میتسوبیشی به دنبال ساخت یک شاسی‌بلند صرفاً آفرودی نیست. خودرو باید بتواند در یک سفر طولانی، مسیر شهری، بزرگراه و سپس جاده خاکی و سنگلاخی را پشت سر بگذارد؛ بدون اینکه هر بخش از این مسیر به یک خودروی متفاوت نیاز داشته باشد.

پاجرو جدید در برابر رقبای سنتی چه جایگاهی دارد؟

تغییر رویکرد میتسوبیشی در طراحی پاجرو جدید را می‌توان بخشی از تحول بازار شاسی‌بلندهای آفرودی دانست. خودروهایی مانند تویوتا پرادو نیز طی نسل‌های اخیر تلاش کرده‌اند میان قابلیت‌های خارج جاده و امکانات مورد انتظار یک خودروی خانوادگی تعادل برقرار کنند.

پاجرو جدید نیز دقیقاً در همین مسیر حرکت می‌کند، اما تلاش دارد هویت مستقل خود را حفظ کند. طراحی الهام‌گرفته از نسل‌های قدیمی، سیستم چهارچرخ محرک Super Select، شاسی مقاوم و تجهیزات مخصوص آفرود همچنان بخش مهمی از شخصیت این خودرو هستند.

در طرف دیگر، کابین دیجیتال، سیستم صوتی پیشرفته، سه ردیف صندلی و فناوری‌های کمک‌راننده نشان می‌دهند که میتسوبیشی به نیازهای مشتریان امروزی نیز توجه دارد.

پاجرو جدید چقدر متفاوت است؟

نسل جدید میتسوبیشی پاجرو یکی از متفاوت‌ترین بازطراحی‌های این نام باسابقه به شمار می‌رود. خودرو دیگر تصویری کاملاً سنتی و خشن از یک شاسی‌بلند آفرودی ارائه نمی‌دهد و در عوض، ترکیبی از طراحی مدرن، کابین مجهز، فضای خانوادگی و توانایی خارج جاده را دنبال می‌کند.

موتور ۲.۴ لیتری توئین‌توربو دیزل با ۴۸۰ نیوتن‌متر گشتاور، گیربکس ۸ سرعته اتوماتیک، سیستم‌های S-AWC و Super Select 4WD-II، شاسی نردبانی و تعلیق مناسب آفرود، پایه فنی این خودرو را تشکیل می‌دهند.

از سوی دیگر، سه ردیف صندلی، فضای بار انعطاف‌پذیر، نمایشگرهای دیجیتال، سامانه‌های کمک‌راننده و سیستم صوتی ۱۲ بلندگوی یاماها، پاجرو را به گزینه‌ای مناسب‌تر برای استفاده روزمره تبدیل می‌کنند.

اگر هدف میتسوبیشی ساخت خودرویی بوده که در شهر راحت باشد و در زمان خروج از آسفالت همچنان روح واقعی پاجرو را حفظ کند، مشخصات اعلام‌شده نشان می‌دهند نسل جدید دقیقاً با همین رویکرد طراحی شده است.