پژو با معرفی کانسپت E-T16، ترکیبی از میراث پرافتخار رالی، طراحی آینده‌نگر و قدرت خیره‌کننده ۸۱۶ اسب‌بخار را به نمایش گذاشته است؛ خودرویی که می‌تواند مسیر نسل آینده پژو ۲۰۸ را ترسیم کند.

پژو بار دیگر به سراغ یکی از نمادهای مهم تاریخ مسابقات اتومبیل‌رانی خود رفته است؛ اما این بار خبری از پیشرانه احتراق داخلی و صدای موتورهای رالی نیست. کانسپت E-T16 با قوای محرکه تمام‌برقی، برداشتی مدرن از میراث پژو ۲۰۵ T16 به شمار می‌رود و در عین حال، سرنخ‌هایی از مسیر طراحی نسل آینده پژو E-208 را در اختیار علاقه‌مندان قرار می‌دهد.

این خودرو در آستانه نمایشگاه خودروی پاریس معرفی شد تا چهلمین سالگرد قهرمانی‌های پیاپی پژو ۲۰۵ T16 در مسابقات رالی قهرمانی جهان طی سال‌های ۱۹۸۵ و ۱۹۸۶ را گرامی بدارد. تیم پژو اسپرت در توسعه این پروژه نقش داشته است؛ موضوعی که ماهیت مسابقه‌ای کانسپت را پررنگ‌تر می‌کند.

با این حال، E-T16 صرفاً بازسازی ظاهری یک خودروی کلاسیک نیست. پژو با این پروژه نشان می‌دهد که چگونه می‌توان ویژگی‌های یک هاچ‌بک رالی را با فناوری‌های پیشرفته خودروهای برقی ترکیب کرد. نتیجه، خودرویی مفهومی با بدنه‌ای عضلانی، تجهیزات اختصاصی پیست و توان خروجی فراتر از انتظار برای یک هاچ‌بک کوچک است.

سه موتور برقی با قدرت مجموع ۸۱۶ اسب‌بخار

مهم‌ترین ویژگی فنی پژو E-T16، مجموعه محرکه سه‌موتوره آن است. یک موتور برقی در محور جلو و دو موتور دیگر در محور عقب قرار دارند. مجموع خروجی این مجموعه به ۸۱۶ اسب‌بخار می‌رسد؛ رقمی که E-T16 را در جایگاه قدرتمندترین مدل تاریخ پژو قرار می‌دهد.

برای درک بهتر این عدد، باید به نسبت قدرت به وزن نیز توجه کرد. طبق اطلاعات اعلامی، وزن خودرو به ازای هر اسب‌بخار قدرت کمتر از ۲ کیلوگرم است. چنین نسبتی می‌تواند شتاب‌گیری بسیار سریع و واکنش‌های تند خودرو به فرمان راننده را امکان‌پذیر کند؛ هرچند ارزیابی دقیق عملکرد دینامیکی آن به اطلاعات کامل وزن، توزیع جرم و آزمون‌های مستقل نیاز دارد.

آرایش سه‌موتوره مزیت دیگری نیز دارد: امکان کنترل دقیق‌تر گشتاور در محورهای مختلف. سامانه توزیع گشتاور با توجه به میزان چسبندگی، نیروی محرکه را میان محور جلو و عقب و همچنین میان چرخ‌های عقب تنظیم می‌کند. این قابلیت در خودرویی با چنین توان بالایی اهمیت زیادی دارد؛ زیرا انتقال مؤثر نیرو به سطح مسیر، به اندازه تولید قدرت اهمیت دارد.

شتاب صفر تا ۱۰۰ در ۲.۵ ثانیه؛ عملکردی در محدوده سوپراسپرت‌ها

اعداد اعلامی پژو درباره عملکرد E-T16 به‌اندازه طراحی آن چشمگیر هستند. این کانسپت برای رسیدن از حالت سکون به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت به تنها ۲.۵ ثانیه زمان نیاز دارد. همچنین، سرعت آن در مدت ۱۶ ثانیه به ۳۰۰ کیلومتر بر ساعت می‌رسد.

چنین عملکردی E-T16 را از محدوده متعارف هاچ‌بک‌های اسپرت فراتر می‌برد و آن را به قلمرو خودروهای پرفورمنس بسیار قدرتمند نزدیک می‌کند. البته این ارقام در حال حاضر به یک خودروی مفهومی مربوط هستند و نباید آن‌ها را معادل نتایج آزمون مستقل یا مشخصات قطعی یک محصول تولید انبوه دانست.

پژو هنوز حداکثر سرعت نهایی این کانسپت را اعلام نکرده است. با وجود این، دستیابی به سرعت ۳۰۰ کیلومتر بر ساعت در بازه زمانی اعلامی، نشان می‌دهد که مهندسان در کنار شتاب‌گیری اولیه، عملکرد خودرو در سرعت‌های بالا را نیز مدنظر داشته‌اند.

راننده می‌تواند میان حالت‌های رانندگی مختلف انتخاب کند. این تنظیمات، نحوه تحویل قدرت، توزیع گشتاور و عملکرد سیستم تعلیق را تغییر می‌دهند. حالت Track نیز برای استفاده حداکثری از توانایی‌های خودرو در پیست طراحی شده است. یک حالت قابل تنظیم هم امکان شخصی‌سازی برخی پارامترها را فراهم می‌کند.

خنک‌کاری باتری؛ چالش مهم یک خودروی برقی مسابقه‌ای

تولید بیش از ۸۰۰ اسب‌بخار قدرت تنها بخشی از چالش مهندسی E-T16 است. در خودروهای برقی پرفورمنس، مدیریت دمای باتری نقش تعیین‌کننده‌ای در حفظ توان خروجی دارد. افزایش بیش از حد دما می‌تواند سامانه مدیریت باتری را به کاهش قدرت وادار کند تا از سلول‌ها محافظت شود.

پژو برای مقابله با این مشکل از روشی با عنوان Side Cooling بهره می‌برد؛ سامانه‌ای با ریشه در فناوری‌های مسابقه‌ای که گرما را از دیواره‌های جانبی سلول‌های باتری دفع می‌کند، نه صرفاً از بخش زیرین آن‌ها.

به گفته پژو، این راهکار امکان پیمودن سه دور پیست نوربرگ‌رینگ نوردشلایفه را در حالت Performance و بدون افت توان فراهم می‌کند. طول این مسیر در مجموع بیش از ۶۰ کیلومتر است.

اهمیت این ادعا در آن است که عملکرد یک خودروی برقی قدرتمند تنها به شتاب اولیه محدود نمی‌شود. حفظ توان در چند دور پیاپی، به‌ویژه در پیستی طولانی با اختلاف ارتفاع و پیچ‌های متنوع، معیار مهم‌تری برای سنجش قابلیت‌های حرارتی و پایداری عملکرد به شمار می‌رود. البته تأیید مستقل این ادعا به انتشار نتایج آزمون و داده‌های فنی بیشتر نیاز دارد.

ترمزهای مسابقه‌ای و ترمز دستی هیدرولیکی

تجهیزات ترمز و تایر در پژو E-T16 نیز با ماهیت پیست‌محور آن هماهنگی دارند. این کانسپت به چهار دیسک ترمز با قطر ۳۸۰ میلی‌متر مجهز است؛ ابعادی که برای مهار خودرویی با چنین شتاب و سرعتی اهمیت زیادی دارند.

یکی از جزئیات جالب، ترمز دستی هیدرولیکی عمودی است؛ تجهیزی که در خودروهای رالی برای کنترل لغزش و تغییر جهت سریع در پیچ‌ها کاربرد دارد. حضور این قطعه در E-T16 نشان می‌دهد که پژو صرفاً به خلق یک خودروی برقی سریع بسنده نکرده و بخشی از ابزارهای رانندگی مسابقه‌ای را نیز در نظر داشته است.

تایرهای میشلن با پهنای ۲۷۵ میلی‌متر در جلو و ۳۱۵ میلی‌متر در عقب، از دیگر مشخصات اعلامی این کانسپت هستند. تایرهای پهن‌تر عقب می‌توانند در انتقال گشتاور دو موتور برقی این محور به سطح جاده نقش مهمی ایفا کنند. با این حال، عملکرد نهایی مجموعه به ترکیب تایر، تنظیمات تعلیق، توزیع وزن و کالیبراسیون سامانه کنترل پایداری وابسته است.

طراحی پژو E-T16؛ تلفیق پژو ۲۰۵ T16 با زبان طراحی آینده

ظاهر E-T16 ترکیبی از نشانه‌های آشنای پژو ۲۰۵ T16 و زبان طراحی آینده‌نگر این برند است؛ سبکی که پژو از آن با عنوان Feline Future یاد می‌کند. این رویکرد پیش‌تر در کانسپت RCZ نیز مورد توجه قرار داشت.

گلگیرهای بسیار برجسته، کاپوت حجاری‌شده با دو خروجی بزرگ هوا و سه ورودی هوای بزرگ در سپر جلو، چهره‌ای تهاجمی به خودرو می‌بخشند. در بخش جانبی نیز خروجی‌های هوا پشت چرخ‌های جلو به مدیریت جریان هوا کمک می‌کنند. دیفیوزر عقب با دو تیغه آیرودینامیکی قابل تنظیم و بال بزرگ عقب با طراحی الهام‌گرفته از گوش گربه، مجموعه بدنه را تکمیل می‌کنند.

یکی دیگر از عناصر شاخص، بازطراحی امضای نوری سه‌چنگالی پژو است. در این کانسپت، به‌جای چینش متداول این گرافیک، سه نوار باریک و افقی نورانی در جلو و عقب قرار دارند. نشان شیر نورانی نیز میان این عناصر، هویت برند را برجسته می‌کند.

جزئیات نوستالژیک در بدنه؛ از رنگ خاکستری تا خطوط قرمز

پژو برای بدنه E-T16 رنگ خاکستری مات وینچستر را انتخاب کرده است؛ رنگی که یادآور پژو ۲۰۵ T16 اصلی است. رینگ‌های نقره‌ای با بخش‌های هم‌رنگ بدنه نیز به پیوند میان گذشته و آینده کمک می‌کنند.

یک خط باریک قرمزرنگ و نورانی در امتداد پیرامون خودرو قرار دارد. این جزئیات ادای احترامی به نوار قرمز بدنه مدل افسانه‌ای ۲۰۵ T16 محسوب می‌شود و در کنار فرم‌های اغراق‌آمیز بدنه، هویت بصری متمایزی به کانسپت می‌دهد.

طراحان پژو حتی به جزئیات کاربردی خودروی کلاسیک نیز توجه داشته‌اند. در ۲۰۵ T16، ورودی هوای جلوی چرخ عقب برای تغذیه موتور احتراق داخلی کاربرد داشت؛ اما در E-T16 همان محدوده به درگاه شارژ و مکانیزم باز کردن در اختصاص یافته است.

ستون C شناور نیز با حفظ پیوند بصری با مدل قدیمی، اکنون برای هدایت بهتر جریان هوا به سمت عقب طراحی شده است.

یکی از جالب‌ترین ویژگی‌های بدنه، امکان بالا رفتن بخش عقب خودرو است. این قسمت مانند خودروی رالی اصلی باز می‌شود و موتورهای برقی و اجزای سیستم تعلیق را در معرض دید قرار می‌دهد. چنین راهکاری هم جنبه نمایشی دارد و هم ارتباط پروژه با خودروهای مسابقه‌ای موتورمیانی پژو را یادآوری می‌کند.

کابین آینده‌نگر با فرمان مستطیلی و فناوری Steer-by-Wire

فضای داخلی E-T16 تصویری از مسیر احتمالی کابین خودروهای آینده پژو ارائه می‌دهد. این کانسپت نسل تازه‌ای از سامانه i-Cockpit را معرفی می‌کند که در مرکز آن کنترل‌گر فرمان مستطیلی Hypersquare قرار دارد.

ایده Hypersquare از فرمان خودروی مسابقه‌ای پژو 9X8 الهام می‌گیرد؛ اما به‌جای یک فرمان گرد متداول، از ساختاری جمع‌وجور با نمایشگر مرکزی قابل تنظیم استفاده می‌کند. اطلاعاتی مانند سرعت خودرو و زمان ثبت‌شده در هر دور پیست می‌توانند روی این نمایشگر نمایش داده شوند.

این کنترل‌گر با فناوری Steer-by-Wire همراه است؛ سامانه‌ای که در آن ارتباط میان ورودی راننده و فرمان‌پذیری چرخ‌ها به‌جای اتکای کامل به اتصال مکانیکی متداول، از طریق کنترل الکترونیکی و عملگرها برقرار می‌شود. تنظیم دقیق این فناوری می‌تواند پاسخ‌گویی فرمان را متناسب با شرایط رانندگی تغییر دهد.

در مقابل راننده، نمایشگری پانورامیک با ابعاد ۲۱ اینچ و طراحی خمیده قرار دارد. این صفحه باریک، اطلاعات پشت آمپر و نمایشگر مرکزی را در قالب یک مجموعه یکپارچه ارائه می‌کند. جایگاه آن نیز به‌گونه‌ای است که اطلاعات مهم در میدان دید راننده قرار بگیرند و نیاز به نگاه‌کردن به بخش‌های مختلف داشبورد کاهش یابد.

البته وجود این تجهیزات در یک کانسپت به معنای حضور قطعی تمام آن‌ها در نسخه تولیدی نیست. فرمان مستطیلی و فناوری فرمان‌پذیری الکترونیکی، به ارزیابی‌های دقیق در زمینه ایمنی، ارگونومی و سهولت استفاده در شرایط روزمره نیاز دارند.

فیبر کربن، صندلی‌های مسابقه‌ای و مواد بازیافتی

فضای کابین E-T16 از نظر طراحی به خودروهای مخصوص پیست نزدیک است. فیبر کربن، آلومینیوم آنودایزشده و توری‌های فنی در بخش‌های مختلف به چشم می‌خورند. صندلی‌های عمیق و قالب‌دار با پوسته فیبر کربنی، چهار نقطه اتصال کمربند ایمنی و رول‌کیج لوله‌ای قرمزرنگ نیز بر ماهیت مسابقه‌ای خودرو تأکید دارند.

با وجود این ظاهر تهاجمی، پژو در انتخاب مواد داخلی به ملاحظات زیست‌محیطی نیز توجه نشان داده است. بخشی از پوشش صندلی‌ها از متریال چرمی تولیدشده با استفاده از ضایعات بدون دباغی صنعت محصولات چرمی تأمین می‌شود؛ موادی که در غیر این صورت ممکن بود بدون استفاده باقی بمانند.

این رویکرد نشان می‌دهد که استفاده از مواد بازیافتی و کاهش ضایعات می‌تواند در کنار طراحی پرفورمنس‌محور قرار بگیرد. البته میزان واقعی تأثیر زیست‌محیطی چنین راهکاری به جزئیات فرآوری، طول عمر متریال و امکان بازیافت آن در پایان عمر خودرو وابسته است.

پیمایش ۴۰۰ کیلومتری و شارژ سریع در کمتر از ۱۵ دقیقه

با وجود تمرکز بر عملکرد پیست، پژو برای E-T16 مشخصاتی مرتبط با استفاده روزمره نیز اعلام کرده است. معماری الکتریکی ۸۰۰ ولتی و باتری ۸۵ کیلووات‌ساعتی، دو بخش مهم این مجموعه را تشکیل می‌دهند.

طبق اطلاعات پژو، برد حرکتی خودرو بر اساس چرخه WLTP به ۴۰۰ کیلومتر می‌رسد. همچنین، شارژ باتری از ۱۰ تا ۸۰ درصد در شرایط اعلامی شرکت کمتر از ۱۵ دقیقه زمان می‌برد.

معماری ۸۰۰ ولتی می‌تواند در صورت سازگاری خودرو با شارژر پرقدرت، امکان شارژ سریع‌تر و مدیریت بهتر جریان و گرما را فراهم کند. با این حال، دستیابی به زمان اعلامی به توان واقعی ایستگاه شارژ، دمای باتری و شرایط شارژ وابسته است.

نکته مهم دیگر، تفاوت میان برد رسمی و پیمایش در رانندگی پرفورمنس‌محور است. استفاده مداوم از توان ۸۱۶ اسب‌بخاری، شتاب‌گیری‌های شدید و حرکت با سرعت بالا می‌توانند مصرف انرژی را به میزان قابل توجهی افزایش دهند. پژو هنوز اطلاعات مشخصی درباره میزان مصرف یا برد E-T16 در رانندگی پیوسته با حداکثر توان منتشر نکرده است.

آیا پژو E-T16 به خط تولید می‌رسد؟

مهم‌ترین پرسش درباره E-T16، احتمال ورود آن به بازار است. پژو این کانسپت را تصویری از چشم‌انداز آینده E-208 معرفی می‌کند؛ اما چنین تعریفی به معنای برنامه قطعی برای تولید یک هاچ‌بک برقی ۸۱۶ اسب‌بخاری نیست.

به احتمال زیاد، ارزش اصلی این پروژه در نمایش فناوری‌ها و ایده‌هایی قرار دارد که می‌توانند بر محصولات آینده پژو تأثیر بگذارند؛ از زبان طراحی و نسل تازه i-Cockpit گرفته تا مدیریت حرارتی باتری و قابلیت‌های قوای محرکه برقی.

پژو پیش‌تر نیز نام GTI را برای یک هاچ‌بک برقی احیا کرده است. مدل E-208 GTi نشان می‌دهد که این شرکت قصد دارد هویت اسپرت خود را در دوران گذار از موتورهای احتراق داخلی به قوای محرکه برقی حفظ کند. با این حال، E-T16 از نظر قدرت، تجهیزات مسابقه‌ای و طراحی بدنه در سطحی متفاوت قرار دارد.

آینده هاچ‌بک‌های اسپرت پژو چه شکلی است؟

پژو E-T16 کانسپتی است که گذشته پرافتخار این برند در مسابقات رالی را با فناوری‌های نوین خودروهای برقی پیوند می‌دهد. سه موتور برقی با قدرت مجموع ۸۱۶ اسب‌بخار، شتاب صفر تا ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت در ۲.۵ ثانیه، باتری ۸۵ کیلووات‌ساعتی و معماری ۸۰۰ ولتی، مهم‌ترین مشخصات اعلامی آن هستند.

در کنار اعداد فنی، طراحی نوستالژیک، ترمز دستی هیدرولیکی، سامانه خنک‌کاری ویژه باتری و کابین مجهز به Hypersquare، این خودرو را به پروژه‌ای متفاوت تبدیل می‌کنند.

با این حال، تا زمان اعلام جزئیات رسمی درباره تولید انبوه، باید E-T16 را یک کانسپت پیشرفته دانست، نه خودرویی که عرضه آن به بازار قطعی است. حتی اگر نسخه‌ای با همین مشخصات هرگز به نمایندگی‌ها نرسد، این پروژه می‌تواند نشانه‌ای از تلاش پژو برای حفظ جذابیت رانندگی اسپرت در عصر خودروهای برقی باشد.