کاپریکورن ۰۱ زاگاتو با موتور V8 سوپرشارژ ۸۸۸ اسببخاری، گیربکس دستی Dogleg، شاسی فیبرکربن تنها در ۱۹ دستگاه با قیمت ۲,۹۵ میلیون یورو تولید میشود.
جهان سوپراسپرتها حالا چنان پر از نمایشگر، هوش مصنوعی، و فرمانهای بیروح شده که دیدن خودرویی با سه کیلومتر سیم کمتر و سه تُن حس بیشتر حکم کشف فسیل زنده را دارد. این فسیل زنده همان کاپریکورن ۰۱ زاگاتو است. محصولی از شرکتی آلمانی که سالها در فرمول یک و WEC قطعه میساخت، اما حالا نخستین خودروی خودش را معرفی کرده است؛ خودرویی با گیربکس دندهدستی پنجسرعته Dogleg، سه نشانگر آنالوگ و قدرت ۸۸۸ اسببخار خالص از موتور ۸ سیلندر سوپرشارژ فورد.
بازگشت به ریشهها
کاپریکورن گروپ که پیشتر قطعات حیاتی برای پورشههای مسابقهای و تیمهای فرمول یک تولید میکرد، حالا تصمیم گرفته خودش وارد میدان شود، و آن هم با راهی ضدجریان مدرن خودروهای الکتریکی و نیمهاتوماتیک. بدنه کربنی ۰۱ بهدست کارگاه افسانهای زاگاتو (Zagato) ساخته شده، اما با فلسفهای کاملاً متفاوت: هدف نه رکوردشکنی است و نه دنبال لایک گرفتن از هوش مصنوعی. به قول مؤسس برند، رابرتینو ویلْد (Robertino Wild)، «این خودرو برای لذت رانندگی ساخته شده، نه برای ثبت رکورد.»
هیولای ۸ سیلندر دستی
قلب ۰۱ زاگاتو همان پیشرانه ۵,۲ لیتری سوپرشارژ V8 فورد است که با دستکاریهای اختصاصی گروه کاپریکورن، حالا ۸۸۸ اسب بخار و ۱۰۰۰ نیوتن متر (۷۳۸ پوندفوت) گشتاور تولید میکند و تمام توان را از طریق گیربکس پنجسرعته Dogleg به چرخهای عقب میفرستد.
شتاب صفر تا صد زیر ۳ ثانیه و حداکثر سرعت ۳۶۰ کیلومتر بر ساعت (۲۲۴ مایل) فقط بخش کوچکی از ماجراست. زیرا لذت اصلی پشت همان دستهدندهی مکانیکی و صدای خشک و دقیق تغییر دندهها پنهان شده است. در دنیایی که راننده حکم «سرنشین الگوریتم» دارد، این ماشین دوباره فرمان را به دست انسان برگردانده است.
کابین؛ سه نشانگر، دو دکمه
درون کابین خبری از نمایشگرهای ۴۰ اینچی، رابط صوتی و منوهای دیجیتال نیست. روبهروی راننده سه نشانگر آنالوگ کلاسیک قرار گرفته و روی فرمان چرمی فقط دو دکمه وجود دارد. استارت و انتخاب حالت رانندگی. حتی صندلیها ثابت هستند و فقط با پدالباکس و غربیلک قابل تنظیماند.
داخل اتاق تقریباً تماماً از فیبرکربن لخت ساخته شد و کلیدها از تیتانیوم و آلومینیوم ماشینکاریشدهاند. صندلیها هم با چرم اصیل Connolly و پوشش داخلی آلکانتارا تزئین شدهاند. ترکیبی که بیشتر یادآور کابین یک جنگنده دهه نودی است تا یک “ابرخودروی دیجیتال”.
شاسی و آیرودینامیک
کاپریکورن ۰۱ زاگاتو هیچ بال دیوانهواری ندارد. آیرودینامیک خودرو از طریق مدیریت هوای داخلی و کف صاف تأمین میشود. در جلو و عقب از دیفیوزرهای دوگانه و یک اسپویلر کوچک استفاده شده، اما در عوض آنچه نمیبینید مهمتر است: موناکوک فیبرکربن، سابفریمهای کربنی، سیستم تعلیق دوبل جناقی با بازوهای پوشراد و کمکهای Bilstein. ترمز کربن سرامیکی تیتانیومی Brembo پشت رینگهای ۲۱ اینچی آلیاژی یا فیبرکربن پنهاناند. همانطور که خود کاپریکورن میگوید، «ما با باد درگیر نشدیم، بلکه با فیزیک مذاکره کردیم.
تولید محدود و بلیت طلایی برای کلکسیونرها
قرار است تولید این خودرو از نیمه نخست ۲۰۲۶ آغاز شود و تنها ۱۹ دستگاه از آن ساخته شود. بهای هر نمونه ۲,۹۵ میلیون یورو (حدود ۳,۴ میلیون دلار) است و البته طبق سنت آزاردهندهی ابرخودروها «به آمریکا صادر نخواهد شد. برای بسیاری از علاقهمندان، کاپریکورن ۰۱ زاگاتو نه یک ماشین، بلکه اعتراض هنرمندانهای است بهدنیای خودروهای بیصدا و بیاحساس امروزی. آخر کدام خودروساز دیگر جرأت دارد در سال ۲۰۲۶ هنوز چراغ هشدار دنده عقب را دستی خاموش کند؟
